سوغاتی خریدن بخشی از سفر است. سوغاتیهایی که با خودمان از شهر دیگر به خانه میبریم ما یا اطرافیانمان را به یاد خاطرات سفر میاندازند. با این حال همیشه باید قبل از اینکه به بازار برویم با سوغاتی آن شهر آشنا شویم تا بتوانیم انتخاب بهتری داشته باشیم. برای مثال وقتی به کرمان سفر میکنیم باید بدانیم سوغات کرمان چیست؟ بهترین قوتو چه ترکیباتی دارد، اسم بهترین خرما چیست و چه طعم کلمپهای را بیشتر میپسندیم تا بدون اتلاف وقت، مستقیم سراغ خرید همان برویم.
نیمه شمالی و مرکزی ایران را سرما دربرگرفته. و برای بودن در جایی که هوای معتدل و بهاریای داشته باشد، باید به جنوب ایران برویم. یکی از انتخابها هم جایی مثل دلوار بوشهر میتواند باشد.
اصفهان، وقتهایی که زاینده رود آب ندارد، خیلی دلگیر است و آدم دلش نمیخواهد سروکلهاش اطراف زاینده رود پیدا شود. همه جا حرف از خشکی رودخانه است و روحیه مردم به گفته خیلی از اصفهانیها چندان خوش نیست. ولی فردا (چهارشنبه ۱۰ بهمن ماه) آب به پلهای اصفهان میرسد. و چشم ما و اصفهانیها، بعد از نزدیک به دو سال روشن میشود.
اگر دلمان بخواهد به روستای سرسبزی بالای ابرها برویم و کوه و جنگل زیر پایمان باشد، میتوانیم به جایی مثل درازنو برویم که فیلبند استان گلستان بهحساب میآید.
پارک جمشیدیه تهران بعد از پارک ملت، مهمترین پارک شهر است. حتی اگر کسی تا به حال هم اینجا نرفته باشد حتما نماهایی از آن را در سینما، تلویزیون یا موزیک-ویدیوهای قدیمی دیده. درختهای کهنسال، مجسمههای بدون مثل، معماری زیبا، رستورانهای متنوع و دسترسی راحت، پارک جمشیدیه را به یکی از نمادهای پایتخت تبدیل کرده است.
در ایران جاهایی هست که حتی روحمان هم از وجودشان خبر ندارد. جاهایی که هنوز بکرند و پای گردشگران زیادی به آنها باز نشده. یکی از این جاها هم اوپرت است، مرز میان مازندران و سمنان.
