
دلوار؛ بندری با لنجهای بازنشسته
نیمه شمالی و مرکزی ایران را سرما دربرگرفته. و برای بودن در جایی که هوای معتدل و بهاریای داشته باشد، باید به جنوب ایران برویم. یکی از انتخابها هم جایی مثل دلوار بوشهر میتواند باشد.

نیمه شمالی و مرکزی ایران را سرما دربرگرفته. و برای بودن در جایی که هوای معتدل و بهاریای داشته باشد، باید به جنوب ایران برویم. یکی از انتخابها هم جایی مثل دلوار بوشهر میتواند باشد.

اصفهان، وقتهایی که زاینده رود آب ندارد، خیلی دلگیر است و آدم دلش نمیخواهد سروکلهاش اطراف زاینده رود پیدا شود. همه جا حرف از خشکی رودخانه است و روحیه مردم به گفته خیلی از اصفهانیها چندان خوش نیست. ولی فردا (چهارشنبه ۱۰ بهمن ماه) آب به پلهای اصفهان میرسد. و چشم ما و اصفهانیها، بعد از نزدیک به دو سال روشن میشود.

اگر دلمان بخواهد به روستای سرسبزی بالای ابرها برویم و کوه و جنگل زیر پایمان باشد، میتوانیم به جایی مثل درازنو برویم که فیلبند استان گلستان بهحساب میآید.

پارک جمشیدیه تهران بعد از پارک ملت، مهمترین پارک شهر است. حتی اگر کسی تا به حال هم اینجا نرفته باشد حتما نماهایی از آن را در سینما، تلویزیون یا موزیک-ویدیوهای قدیمی دیده. درختهای کهنسال، مجسمههای بدون مثل، معماری زیبا، رستورانهای متنوع و دسترسی راحت، پارک جمشیدیه را به یکی از نمادهای پایتخت تبدیل کرده است.

در ایران جاهایی هست که حتی روحمان هم از وجودشان خبر ندارد. جاهایی که هنوز بکرند و پای گردشگران زیادی به آنها باز نشده. یکی از این جاها هم اوپرت است، مرز میان مازندران و سمنان.

بندر عسلویه در بوشهر برای بیشتر ما تداعیکننده دکلهای نفتی و گازی و هوای بسیار گرم است. برای همین هم وقتی میفهمیم این بندر آبشار و پارک ساحلی هم دارد، تعجب میکنیم. در اینجا درباره دیدنی های عسلویه نوشتهایم.