شهر کرمان دیدنیهای زیادی دارد که هیچ وقت نمیشود در یک روز به همه آنها سر زد. در عوض با دو یا سه روز مرخصی میتوانیم هم از طبیعت باغهای آن لذت ببریم، هم از دیدن کویر آن به وجد بیایم و هم با نگاه کردن به آسمان در شب، از نزدیکی ستارهها به خودمان شگفزده شویم.
آن موقع که از همه چیز خسته و کلافهایم، سفر میتواند برایمان مثل یک پادزهر عمل کند و ما را کمی از دغدغهها دور کند، اگرچه باید ببینیم در چه سفری بیشتر به ما خوش میگذرد و آرامتریم، سفر مجردی یا سفر خانوادگی؟
نمیشود تا شیراز برویم و نارنجستان قوام را نبینیم. باغی پر از درختهای نارنج و حوض پر آب، در کنار عمارتی پوشیده از آینه، شیشههای رنگی و دهها چیز دیگر.
هر دالان میدان نقش جهان پای ما را به دنیای جدیدی باز میکند. از یک دالان صدای چکش مسگرها میآید، در یک دالان بوی ادویه دماغمان را پر می کند و در دالان دیگر چشممان به قلمزنی روی پارچه میافتد. در اینجا خبری از هیچ راه بنبستی نیست. هر راسته به دالانی و هر دالان به کوچهای ختم میشود تا به ما این اطمینان را بدهد که نقش جهان اصفهان همیشه چیز جدیدی برای کشف کردن دارد.
امکان غواصی و رفتن به زیر آب در جزیرهای مثل کیش برای همه وجود ندارد. چون هم هزینه آموزش آن بالاست و هم ترس مانع میشود. پس اگر خواستیم زیر آب و ماهیهای رنگارنگ و مرجانها را ببینیم باید چه کار کنیم؟ رفتن به آکواریوم کیش، یکی از راههاست.
از آن زمانی که فرودگاه مهرآباد تنها فرودگاه پایتخت بود، گذشته. و حالا خیلی سال است که جز آن، فرودگاه امام هم هست که پروازهای خارجی و پرواز حجاج از آن انجام میشود.
