یکی از لذتهای سفر، خوردن صبحانه است. فرقی هم ندارد که به چه شهری سفر کرده باشیم. این روزها بهترین فصل سفر به شهر بهار نارنج است و در این شهر جاهایی هست که صبحانهشان خوبشان، خاطره صبحانه در شیراز را برایمان ماندگار میکنند.
اگر از یک یزدی بپرسیم که در یزد باید کجا را ببینیم اولین جایی که احتمالا معرفی میکند، میدان امیرچخماق است، بعد به سراغ باغ دولت آباد میرود و احتمالا سومین یا چهارمین جایی که معرفی کند خانه لاریها است. خانهای که بادگیرش به زیبایی بادگیرهای دیگر یزد است و مثل خانههای دیگر این شهر کویری، حیاط ها پردار و درخت و سرسبزی دارد.
چیزی تا گرم شدن هوا باقی نمانده؛ اگرچه همین حالا هم به اندازه کافی هوا گرم است. در این مواقع چاره چیست؟ رفتن به جاهایی خنک مثل مریان تالش که شاید اسمش را هم تا به حال نشنیده باشیم.
وقتی قدم در جنگل میگذاریم انگار وارد دنیایی میشویم که فرسنگها با دنیای اطراف فاصله دارد. دیگر خبری از آنهمه هیاهوی بیرون نیست، صدای ماشین نمیآید، دود و دمی وجود ندارد و تا چشم کار میکند درخت است که روی سرمان سایه انداخته. همه چیز آرام است، مگر اینکه صدای حیوانی بیاید یا شاخه درختی زیرپایمان بشکند. هوا خنکتر از آن بیرون است و همه چیز مهیاست که کمی از تکاپو و دغدغهها فاصله بگیریم. جنگل نوردی در بهار، بیشتر از بقیه مواقع طرفدار دارد؛ نه از سرما و گل و شُل خبری هست و نه از شرجی و هوای دم کرده تابستان.
اگرچه سنندج را بیشتر به خاطر طبیعتش میشناسند، اما مراکز خرید سنندج هم به اندازه طبیعتش معروف است. در بیشتر بازارهای سنتی شهر، پارچهها و لباسهای رنگی محلی از در و دیوار آویزان شده و بازار تاناکورای آن به مهمترین مرکز خرید و فروش اجناس دست دوم ایران شهرت دارد.
زیباترین تیمچههای ایران در شهرهایی قرار دارند که معروفترین بازارهای سنتی را دارند. بازارهای سنتی اصفهان، شیراز، تهران، تبریز و کاشان، هر یک در دل خود تیمچههایی دارند که حالا علاوه بر کارکرد اقتصادی، به جایی برای بازدید گردشگران تبدیل شدهاند.
