عکس تخت جمشید را زیاد دیدهایم؛ چه روی کارتپستالها، چه روی تابلوهای نقاشی، تقویمها، و کتابها. با این حال حتی بهترین دوربینها هم نمیتوانند بزرگی این کاخ را برایمان ثبت کنند. با اینکه در مقایسه با روزهای اول، دیگر از تخت جمشید چیز زیادی باقی نمانده، اما دیدن همین سنگنوشتهها و سرستونهایی باقی مانده هم حس کنجکاویمان را تا حد زیادی برطرف میکند.
شیراز، جاهای زیادی برای دیدن دارد،.ولی یکی از اولین جاهایی که هر مسافری به محض پا گذاشتن در این شهر به آن سر میزند، حافظیه و سعدیه است.
بیدلیل نیست که رامسر در استان مازندران به عروس شهرهای ایران معروف است. شهری که به جز جنگل و دریا، چیزهای دیگری هم برای دیدن دارد. دیدنیهایی مثل هتل قدیم و کاخ مرمر. کاخی که روزی به خانواده سلطنتی پهلوی تعلق داشته و امروز به شکل یک موزه در را به روی همه باز کرده است. کاخ مرمر رامسر امروز به نامهای دیگری هم مثل کاخ سلطنتی، باغ رامسر، موزه کاخ رامسر و تماشاگه خزر شناخته میشود.
شاید استان لرستان به آبشارهای خروشانش معروف باشد، اما جاذبههای دیگری هم دارد، جایی مثل دره خزینه که به گرند کنیون ایران معروف است، هرچند مناطق دیگری هم در ایران این لقب را دارند.
سیراف، شهریست که فقط یک خیابان بین کوه و دریا فاصله انداخته است و بناهای تاریخیاش شگفتآورند. اینجا، شهری بزرگی نیست، اما مسافران زیادی جذب عظمت تاریخیاش میشوند. از سوی دیگر طبیعت بکری دارد که آن را فقط در خط ساحلی جنوب میتوان پیدا کرد. اگر از سمت دریا به سیراف نگاه کنیم، شبیه به ماسوله به نظر میآید؛ اما سیراف در حاشیه خلیج فارس خیلی قدیمیتر از ماسوله است. البته این شهر را به بندر طاهری هم میشناسند. اسم این بندر از زمان حمله مسلمانان تغییر نام پیدا کرد و دوباره در سال ۱۳۸۷ اسم سیراف به آن بازگردانده شد.
یکی از زیباترین روستاهای اصفهان، روستای عروسان است. روستایی با درختان بلند نخل و دشتهای شنی و آسمان بیکران و تمامنشدنی کویر. عروسان از توابع خور و بیابانک است و در نزدیکی نائین قرار گرفته.
