نویسنده: علی آزور

در انتهای شرقی اصفهان می‌رسیم به ورزنه. تا چند سال قبل به ورزنه به خاطر زن‌ها و دخترهای چادر سفیدش «سفیدترین شهر ایران» هم می‌گفتند. اما حالا این کویر ورزنه است که خیلی‌ها را به اینجا می‌کشاند.

در زمستان آدم دلش می‌خواهد بیشتر به شوفاژ و بخاری بچسبد و کمتر از خانه بیرون بیاید. ولی همه سه ماه را که نمی‌توانیم به این شکل بگذرانیم. بعضی از جاها هستند که در زمستان تماشایی‌تر از همیشه‌اند و اگر برف هم باریده باشد، همه چیز دیدنی‌تر می‌شود. با ما همراه باشید تا سری به جاهای دیدنی تهران در زمستان بزنیم.

طبس، سرزمین افسانه‌ها و قصه‌هاست. قصه‌هایی که مردم برای بارندگی می‌خوانند و افسانه‌هایی و اسطوره‌هایی که درباره دره‌ها تعریف می‌کنند، این شهر را به سرزمین خیال‌انگیزی تبدیل کرده است. وقتی به این منطقه سفر می‌کنیم باید خودمان را به دیدن جاهای غیرقابل باور عادت بدهیم. اینجا، جایی‌ست که می‌توانیم درباره همه چیز تخیل کنیم و داستانی انسانی برای هر جاذبه طبیعی‌اش بسازیم. با ما همراه باشید تا سری به جاهای دیدنی طبس بزنیم.

برای تفریح همیشه هم لازم نیست از شهر خارج شویم. گاهی همین بیخ گوش‌مان می‌توانیم روز تعطیلی را بگذارنیم که بیشتر از سفر چند روزه پرفشار خوش بگذرد. مثلا پارک چیتگر از مرکز تهران نیم ساعت فاصله دارد، اما می‌تواند کل روز سرگرم‌مان کند.

بعضی وقت‌‌ها دل‌مان می‌خواهد غذایمان را در هوای آزاد و جایی سرسبز و خوش آب و هوا بخوریم و اگر در یک باغ باشد که چه بهتر. شاید فکر کنید تهران باغ رستوران‌های چندانی ندارد و اگر بخواهی در هوای باز غذا بخوری انتخاب چندانی نداری. ولی کافی‌ست کمی از مرکز شهر دور شوی تا به یکی از باغ رستوران های تهران برسی.