برای زندگی کردن دو چشم، برای تماشای ۱۶۴۸۱۹۵، صد چشم هم کافی نیست. کاش وسط شلوغیها و روزمرگیهای زندگی لحظهای سرمان را بالا بگیریم و به خیام فکر کنیم، به «خوش باش دمی که زندگانی این است.» به همان لحظهای فکر کنیم که آنجا ایستادهایم، بدون حسرت برای گذشته و حتی امید برای آینده. از همین خانهای که در آن ایستادهایم به زندگی نگاه کنیم و دوستش داشته باشیم.
خسته از گشتوگذار در شهری شلوغ به جایی میرسیم که سرسبز و پرگل است و انگار متعلق به این دنیا نیست. انگار ما را از آن جایی که بودیم، برداشتهاند و در جای متفاوتی زمین گذاشتهاند که میانهای با این دنیا ندارد. بیشتر باغهای ایران این شکلیاند.
این روزها آدمها دنبال هیجانند و دلشان میخواهد تجربههای جدید داشته باشند. پاراگلایدر یکی از این تجربههاست. فکرش را بکنید که در آسمان مثل یک پرنده در حال پروازید، در حالی که آدمها و ماشینها وخانهها آن پایین خیلی کوچک و دور از دسترساند.
اندی وارهول میگوید: «بهترین چیز در مورد یک تصویر این است که هرگز تغییر نمیکند، حتی وقتی که آدمهای داخل آن تغییر میکنند.» ما عکس میگیریم تا بفهمیم زندگی چه معنایی دارد و وقتی در سفریم این حس بیشتر میشود. در سفر دلمان میخواهد مدام لحظهها را ثبت کنیم تا وقتی از سفر برمیگردیم بتوانیم بارها به تماشای آن لحظهها بنشینیم، انگار که بازهم آنجاییم. معمولا وقتی عکس میگیریم زیاد در قیدوبند ساختارها نیستیم، هرچند تلاش میکنیم بهترین عکسها را بگیریم تا بعدا با لذت نگاهشان کنیم یا به کسی نشانشان دهیم. برای اینطور مواقع بد نیست به نکاتی در عکاسی توجه کنیم.
دوست دارید ببینید که یکی از مراکز فعال مشروطهخواهی کجا بوده و بزرگانی مثل ستارخان و باقرخان تصمیماتشان را کجا میگرفتند؟ راهش رفتن به خانه مشروطه تبریز است.
بیشتریها فکر میکنند از قم فقط میشود سوهان خرید، بیراه هم نیست، چون هرجای شهر که چشم بچرخانیم، از ورودی تا خیابانهای اصلی، کلی سوهانفروشی میبینیم. اما ما در این نوشته سری زدهایم به بازار قم و دیگر مراکز خرید این شهر تا ببینید که این شهر هم در داشتن مراکز خرید، کم از شهرهای دیگر ندارد.
