دسته بندی: جاذبه

معمولا اسم رفسنجان که می‌آید، یاد پسته‌اش می‌افتیم. اما به‌جز باغ‌های پسته، انگیزه‌های دیگری هم باعث سفر به این شهر می‌شود، مثل جاهای دیدنی یا هوای ملایم و خنکش به خصوص در پاییز.

زمانی، پارک شهر، تنها پارک عمومی تهران بود و تا مدت‌ها پایتخت جز آن پارکی نداشت. تا اینکه باغ‌‌ها و اراضی گوشه و کنار شهر به پارک تبدیل شدند و چهره شهر را عوض کردند. حالا پارک‌های تهران، جزو دل‌خوشی خیلی‌ از تهرانی‌ها محسوب می‌شوند. جایی که هوای خنکی دارد، می‌توانی از شلوغی بیرونش فرار کنی و به داخلش پناه ببری. روی نیمکت‌ها بنشینی و از صدای پرنده‌ها و بازی بچه‌ها و خانواده‌هایی که بساط غذا را روی چمن‌ها پهن کرده‌اند و آنهمه درخت زیبا و بلندی که می‌بینی به وجد بیایی. پارک‌های تهران زیادند، ولی ما چقدر با آنها آشناییم و باید کدام‌ها را حتما ببینیم؟

اگر جزو آنهایی هستید که وقتی شمال می‌روند فقط دل‌شان می‌خواهد در جایی سرسبز و بکر باشند، با تالاب‌های بی‌شمار، شاید بد نباشد به صومعه سرا هم فکر کنید.

تا حالا اسم کوه مریخی به گوش‌تان خورده؟ شاید فکر کنید برای دیدنش تا مریخ باید بروید، بدون اینکه بدانید کوه‌ های مریخی جزو عجایب ایران است و برای دیدنش باید فقط زحمت سفر به چابهار را به خودتان بدهید.

وقتی حرف از قشنگ‌ترین خیابان‌های ایران می‌شود، یک سر حرف به خیابان چهارباغ اصفهان می‌رسد. چهار باغ اصفهان که از اسمش هم پیداست، خیابان دلبازی‌ست. می‌توانی ساعت‌ها در آن پیاده‌روی کنی، از زیر سایه روشن درخت‌های چنار و نارونش بگذری، روی نیمکت‌هایش بنشینی و  دوچرخه‌سوارهایی را ببینی که از جلویت رد می‌شوند و صدای زنگ‌شان از دوردست‌ها به گوش می‌رسد و در خیابان می‌پیچد.

در این دنیا جاهای عجیب و غریب زیادی وجود دارد. منظور از جاهای عجیب و غریب هم جاهایی‌ست که چشم‌مان به دیدن‌شان عادت ندارد. شاید فکر کنید این جاهای عجیب و غریب فرسنگ‌ها از ما دورند، ولی در همین ایران، جاهای عجیب زیادی هست، مثل ریگ جن، جنگل جیغ و ساحل لیپار. ساحل لیپار صورتی رنگ است و مشابه‌اش در جاهایی مثل بولیوی، استرالیا، کانادا و باکو هست و برای دیدنش هم باید برویم چابهار.