روستای ابیانه، روستای قرمز رنگ ایران و جاهای دیدنی اش

۴ اردیبهشت ۱۳۹۷
روستای ابیانه

در ۳۵ کیلومتری نطنز اصفهان روستای ابیانه قرار گرفته، روستایی که به رنگ سرخش معروف است و کوچه‌های تنگ و باریکش، هرچند خیلی‌ها معتقدند این روستا آنقدر که از آن تعریف می‌شود، زیبا نیست و عکس‌هایش قشنگتر از خودش است. این درحالیست که ابیانه سالانه نزدیک به ۴۰ هزار گردشگر خارجی را به خود می‌بیند، رقمی که اصلا کم نیست.

ابیانه در زبان محلی به ویونا (Viuna) هم معروف است. وی یعنی بید و ویانه یعنی بیدستان و به مرور زمان ویونا به ابیانه تغییر کرده است.

ابیانه روستایی‌ست مثل ماسوله، وقتی از دور به آن نگاه می‌کنید روستایی چند طبقه به نظر می‌رسد طوری که پشت بام خانه‌های پایینی، حیاط خانه‌های بالا هستند. خانه‌ها در این روستا کوچکند و پنجره‌هایی چوبی و مشبک رو به کوچه‌های باریک دارند و ایوان‌هایی که گاهی اهالی روستا در آن نشسته‌اند و خود، جزو جاذبه‌های اصلی روستا به حساب می‌آیند. ابیانه روستایی قرمز رنگ است به خاطر وجود معدنی در آن نزدیکی که خاک قرمز دارد.

کوچه های ابیانه

این روستا ۱۵۰۰ ساله‌ش است، پس عمرش کم نیست. شما با روستایی تاریخی مواجه‌اید اما شاید وقتی در روستا بگردید با خودتان بگویید فقط همین؟ اینجا که چیز به خصوصی ندارد. خیلی‌ها معتقدند مردم محلی-هرچند که تعداد کمی از آنها هنوز در روستا زندگی می‌کنند- و فرهنگ‌ اصیل شان باعث محبوبیت اینجا شده و اگر انتظار چیز خارق العاده‌ای را داری راه را اشتباه آمده‌ای.

ابیانه‌ای‌ها هنوز رسم و رسوم گذشته را حفظ کرده‌اند. هنوز  کلمه‌های پهلوی در گویش مردم دیده می‌شود و هنوز هم مردها مثل قدیم شلوار گشاد و درازی از پارچه سیاه(مثل بختیاری‌ها) به پا می‌کنند و زن‌ها پیراهن‌های گلدار بلند می‌پوشند و چارقد سفید گل گلی روی سرشان می‌اندازند.

درست است که مراسم مختلف در این روستا خیلی تماشایی‌ست و خیلی‌ها هم دوست دارند مراسمی مثل محرم و نخل گردانی را در اینجا ببینند، ولی در سال‌های گذشته آنقدر گردشگر روانه ابیانه شده که آرامش را از ساکنین اصلی گرفته است، به طوری که در سال ۱۳۹۶ ورود گردشگران برای دیدن مراسم عاشورا و تاسوعای این روستا ممنوع شد، اگرچه در این سال ۳۹ هزار گردشگر خارجی از روستای سرخ ایران دیدن کردند که اصلا عدد کمی نیست.

بیشتر بخوانید: جاهای دیدنی اطراف اصفهان

زنان و مردان ابیانه‌ای

یکسری می‌گویند زن‌های ابیانه‌ای دوست ندارند از آنها عکس گرفته شود، هرچند عکس‌های گردشگران پراست از عکس زنانی که توی کوچه پس کوچه ها راه می‌روند یا جلوی خانه‌شان نشسته‌اند، پس شاید بهتر باشد جانب احتیاط را رعایت کرد و از آنها قبلش اجازه گرفت یا بی‌خیال عکس گرفتن از آنها شد و یکی از لباس‌های محلی را پوشید و به همانها برای عکس گرفتن رضایت داد.

جاهای دیدنی روستای ابیانه

آتشکده هارپاک

این روستا سه محله پل به معنی بالا، یسمون و پایین ده دارد و از جاهای دیدنی‌اش اینهاست:

معروف ترین جای دیدنی ابیانه، آتشکده است، نمونه‌ای از معابد زرتشتی که در دل کوه وجود داشته.

ابیانه ۱۱ مسجد دارد که مهمترین آنها مسجد جامع این شهر است که منبر چوبی بسیار قدیمی دارد. مسجد دیگر روستا برزله است که به دلبازی‌اش شهره است، این مسجد مربوط به دوره ایلخانی‌ست.

ابیانه دو زیارتگاه هم دارد. یکی مرقد شاهزاده عیسی و شاهزاده یحیی در جنوب روستا که به گفته اهالی فرزندان امام موسی کاظم بوده اند؛ و زیارتگاه دیگر هینزا.

این روستا ۳ قلعه هم دارد به اسم‌های پال همونه یا تخت هامان با عمری ۲۰۰ ساله، قلعه پایین هرده که آن نیز عمری ۲۰۰ ساله دارد و قلعه پاله در شمال غربی روستا. دو خانه غلام نادرشاه و خانه نایب حسین کاشی نیز از دیگر جاهای دیدنی ابیانه است.

اواسط اردیبهشت که فصل گلابگیری‌ست تعداد گردشگران زیادی راهی ابیانه می‌شوند.

از اینجا میتوانید میوه‌هایی مثل سیب، آلو و  گلابی، گردو و بادام بخرید که دستفروش‌ها توی کوچه پس کوچه‌ها بساط کرده‌اند، میوه‌هایی که از باغ‌های این روستا چیده می‌شود. سوغاتی‌های دیگری هم هست مثل گیوه، گلیم و قالی، لباس‌های زری دوزی و پارچه‌های قلم کار و نان‌های محلی.

راهنمای سفر به چادگان اصفهان

اقامت در ابیانه

ابیانه دو هتل دارد، یکی هتل ویونا و دیگری هتل ابیانه. هتل ویونا هتلی سه ستاره است که امکاناتی امروزی دارد و رستورانش هم غذاهای سنتی و ایرانی سرو می‌کند.  هتل ۳ ستاره ابیانه نیز هست که از غذاهای رستورانش زیاد تعریف می‌کنند و معماری‌ای متناسب با روستا را داراست. تعدادی خانه اجاره‌ای هم هست که قیمتشان متفاوت از یکدیگر است.

اگر در ابیانه خواستید غذا بخورید به غیر از رستوران این دو هتل، رستوران دو میلون نیز غذاهای باکیفیتی ارائه می‌کند.

مسیر دسترسی:

روستای ابیانه هم از طریق جاده کاشان_نطنز و هم از اتوبان کاشان_اصفهان قابل دسترسی است، هرچند جاده کاشان-نطنز مسیر نزدیکتری‌ست.

در کیلومتر ۵۰ جاده قدیم کاشان ـ نطنز جاده‌ای بسمت راست جدا می‌شود و بعد از ۲۰ کیلومتر به ابیانه می رسد. از طریق آزاد راه کاشان ـ اصفهان بعد از گذشتن حدود ۱۰ کیلومتر از استراحت گاه “سان آرا” (واقع در ۳۰ کیلومتری کاشان) خروج اضطراری بسمت راست به جاده قدیم کاشان ـ نطنز وصل می‌شود.

دسته:جاذبه

مطالب مرتبط :

سیتی سنتر اصفهان؛ ظهور چهره جدیدی از نصف جهان

۸ مهر ۱۳۹۷

دیدنی های اصفهان؛ پل ها و باغ ها (۲)

۱۷ آذر ۱۳۹۵

نظری ثبت نشده

ارسال پاسخ