39 کلیومتر مانده به سوادکوه مازندارن، آلاشت قرار گرفته. یکی از ییلاقهای مه گرفته شمال کشور که در بهار و تابستان به دلیل هوای خنکش خیلیها آن را برای سفر انتخاب میکنند. هم هوایش خوب است و هم دیگر کجا میشود آن همه زیبایی را یکجا دید.
آلاشت کجاست؟
کل مسیر رسیدن به آلاشت دیدنی و سرسبز است به خصوص وقتی نزدیک پل ورسک و سوادکوه میشوید. این منطقه در 237 کیلومتری تهران و در ارتفاع 1900 متری از سطح دریا قرار گرفته. و جدا از شهرتش به خاطر بکر بودن و داشتن مناظر ژرف و بدیع، قسمتی از شهرتش به این خاطر است که زادگاه رضاشاه پهلوی بوده.
در سرشماریهای سال 1395 جمعیت این منطقه 1200 نفر بوده و هنوز آنطور که باید مثل دیگر جاها بر سر زبانها نیفتاده به همین دلیل هم جزو مناطق بکر شمال ایران به حساب میآید.
آلاشت به چه معنی است؟
این منطقه که محلیها به آن اِلاشت هم میگویند در زبان مازندرانی به معنی آشیانه عقاب است. وجه تسمیه این اسم به خاطر عقابهای زیاد اینجاست که در کوههای بلندش آشیانه دارند.
چرا باید آلاشت را ببینیم؟
طبیعت
این منطقه جزء رویاییترین جاهای ایران است که تا چشم کار میکند، سرسبزی و مه است. طوری که آدم باورش نمیشود آنهمه قشنگی یکجا جمع شده باشد. روستای آلاشت یکجور قشنگ است و ارتفاعاتش جور دیگر. شما در روستا در کوچههای تنگ و باریک و سنگفرش که خانههای خشتی و شیروانیهای چوبی دارند، قدم میزنید و از آنهمه قشنگی و چیزهای جدید و بکر کیف میکنید. درختان سیب و آلو و گیلاس جزو جداییناپذیر طبیعت آلاشتند و از روستا که راه ارتفاعات را در پیش بگیرید ابرها مدام شما را دربرمیگیرند. تصویر چوپانانی که دامهایشان را برای چرا آوردهاند، ترس دیوانه شدن از آنهمه قشنگی را به جانتان میاندازد.
در ورودی آلاشت مازندارن یک دوراهی هست که یکی از آنها به امامزاده حسن یا به قول محلیها سرکوه میرسد. و دیگری به داخل شهر و روستاهای سوادرودبار و هلی چال و چرات. جاده سرکوه، جادهای جنگلیست که هرچه بالاتر میروید قشنگیاش هم بیشتر میشود. این منطقه به پارک جنگلی هم معروف است و به دلیل بکر بودنش، گردشگران حداقل یک روز را آنجا میمانند.
تاریخ
اما در روستا. محله تاریخی آلاشت که محلیها به آن پاهلونی خیل یا پهلوان خیل میگویند. همان جاییست که خانه پدر رضا شاه در آن واقع شده. رضاشاه در این خانه به دنیا آمد و حالا پس از گذشت سالها به موزه مردم شناسی آلاشت تبدیل شده و در چند سال اخیر همواره خطر تخریبش وجود داشته.
مسجد جامع آلاشت، مقبره دختر پاک که زنان میتوانند از آن دیدن کنند. و خانه صنایع دستی از جاهاییست که حتما به آن باید سر بزنید. چادر شب و جورابهای بافته از جمله مهمترین سوغاتیهای اینجاست.
آلاشت مازندران را به رصدخانهاش هم میشناسند. بعد از آخرین خیابان بلند آلاشت که به مسجد امام حسين (ع) ختم میشود. پلکانی طولانی را که بروید، به رصدخانه کوچکی میرسید که سه طرفش پرتگاه و یک طرفش کوه است. این رصدخانه تنها رصدخانه شمال ایران محسوب میشود که به رصدخانه آیت الله مازندرانی هم معروف است. در این رصدخانه دو تلسکوب قوی قرار گرفته که میشود با آنها آسمان گاه پرستاره روستا را دید.
محله کاربارتپه، محله سرزنده آلاشت است. شبها آلاشتیها در این محله جمع میشوند و گرم صحبت میشوند.
بیشتر بخوانید: فیلبند بام شرقی مازندران کجاست؟
بهترین فصل سفر
از آنجایی که این منطقه، منطقهای کوهستانیست، بهترین فصل سفر به آن تابستان و به خصوص مرداد ماه است که شاه توتها هم رسیدهاند. اگرچه در اوایل پاییز هم اگر سرمای هوا را به جان بخرید میشود به آن رفت.
وسایل مورد نیاز برای سفر
بستگی به این دارد که کجا را برای ماندن انتخاب کنید. اما به هرحال لباس گرم همراه داشته باشید که شبهای اینجا سرد است. اگر میخواهید در ارتفاعات بمانید وسایل مورد نیاز کمپ کردن همراه داشته باشید. کفش کوهنوری، چادر مسافرتی، وسایل روشن کردن آتش، کیسه خواب و زیرانداز از ملزومات سفر است. خریدتان را میتوانید از روستا انجام دهید.
کجا اقامت کنیم؟
روی اجاره خانههای روستایی، ویلا و همچنین سوئیتهای شهرداری میتوان حساب کرد. اگر در روستا بمانید شانس خوردن غذاهای محلی را هم دارید. میتوانید سبزی پلو، کته پلا(پلو) و خورش آلو بخورید و صبحها پنر خیکی. این پنیر را از مخلوط شیر بز و گوسفند درست میکنند. دلیل نامگذاریش هم این است که پنیر نیمهخشک را در خیک پوست بز میریزند و سر آن را میبندند، بعد همه سوراخهای هواکش خیک را میبندند تا پنیر به عمل بیاید.
بیشتر بخوانید: جاذبههای گردشگری مازندران به تفیکیک شهرستان
جاذبههای نزدیک
آبشار چرات و پل ورسک در مسیر رسیدن به آلاشت است. چرات روستاییست در 22 کیلومتری آلاشت و غرب شهر پل سفید واقع شده است. این روستا دارای حمامی 200 ساله و آبشار و غار است که به سرخ غار معروف است.
همچنین در 87 کیلومتری آلاشت یکی از زیباترین دریاچههای ایران یعنی لفور قرار گرفته. دریاچهای که بین درختان جنگلی محسور شده و تصویر مه گرفته و اسبهایی که در حاشیهاش در حال چرا هستند آن را به صورت تابلوی نقاشی درآورده. در پشت سد البرز و دریاچه لفور، با طی 23 کیلومتر جاده خاکی و جنگلی به آبشار گزو میرسید.
مسیر دسترسی
در جاده فیروزکوه بعد از شهر پل سفید به دو راهی آلاشت میرسید که در سمت چپ جاده قرار دارد. از این دو راهی تا خود آلاشت حدود ۳۷ کیلومتر را باید در جاده فرعی و پیچ و خمهایش برانید تا بعد از ۴۵ دقیقه به آلاشت برسید. از تهران تا این منطقه حدود 4 ساعت راه است.
سلام دوستان
ما فصل مرداد 1397سال به آلاشت رفتیم .لازم دیدم در کنار همه زیبایی و جاذبه های این منطقه گردشگری چند نکته مهم را به شما مسافران عزیز اطلاع بدم
اولین نکته در این شهر سوییت های شهرداری برای اجاره روزانه موجود هست که خیلی هم تعریفی نداره و برای رزرو این سویت ها باید با شماره تلفن 125 (آتش نشانی شهر آلاشت )تماس بگیرید که برای منم خیلی جالب بود ] آتش نشانی سوییت اجاره میده
نکته دوم حتما روز چهارشنبه برای گرفتن سوییت ها ی محلی اقدام کنید چون پنچ شنبه ساعت 14 به بعد همه جا پر میشه و من دیدم خیلی از مسافران مجبور به برگشت شدن
نکته سوم فکر چادر زدن در این منطقه را به هیچ عنوان نکنید چون شب ها هوا بسیار بسیار سرد میشه
نکته چهارم بالای شهر آلاشت جاده ای هست که به سمت امام زاده حسن میره که بسیار زیباست و یکی از قشنگ ترین جاده هاست که از بالای مه ها بیرون میاد ولی فکر ادامه دادن و رسیدن به امام زاده نباشید چون بسیار مسیرش طولانی هست و از خود آلاشت برای راننده های نا آشنا به این جاده حدود 1 ساعت هست و البته این جاده آسفالت هست و 7 کیلومتر آخر نزدیک امامزاده خاکی میشود
نکته پنجم رصد خانه آلاشت در روزهای مه گرفتگی فعالیت نمیکنه و امکان دارد شانس شما هوا مه آلود باشه و نتوانید استفاده کنید در ضمن ساعت کار رصد خانه از ساعت 23 شب شروع میشود
نکته ششم موزه آلاشت یا همان زادگاه روزها تا ساعت 17 بیشتر باز نیست و مبلغ ورودی هم نفری 4000 تومان هست
نکته آخر به هیچ عنوان وارد جاده های فرعی و خاکی نشوید چون هیچ امداد رسانی پیدا نمیشه و موبایل هم آنتن نمیده و اینرنت هم کار نمیکنه
مرسی عالی بود
سپاس فراوان
ممنون عالی بود