همه چیز درباره آلاشت، بهشت مه گرفته سوادکوه

۵ تیر ۱۳۹۷
همه چیز درباره آلاشت، بهشت مه گرفته سوادکوه

۳۹ کلیومتر مانده به سوادکوه مازندارن، آلاشت قرار گرفته، یکی از ییلاق‌های مه‌ گرفته شمال کشور که در بهار و تابستان به دلیل هوای خنکش خیلی‌ها آن را برای سفر انتخاب می‌کنند. هم هوایش خوب است و هم دیگر کجا می‌شود آن همه زیبایی را یکجا دید.

آلاشت کجاست؟

روستای آلاشت

کل مسیررسیدن به آلاشت دیدنی و سرسبز است به خصوص وقتی نزدیک  پل ورسک و سوادکوه می‌شوید. این منطقه در ۲۳۷ کیلومتری تهران و در ارتفاع ۱۹۰۰ متری از سطح دریا قرار گرفته و جدا از شهرتش به خاطر بکر بودن و داشتن مناظر ژرف و بدیع، قسمتی از شهرتش به این خاطر است که زادگاه رضاشاه پهلوی بوده.

در سرشماری‌های سال ۱۳۹۵ جمعیت این منطقه ۱۲۰۰ نفر بوده و هنوز آنطور که باید مثل دیگر جاها بر سر زبان‌ها نیفتاده به همین دلیل هم جزو مناطق بکر شمال ایران به حساب می‌آید.

آلاشت به چه معنی است؟ 

این منطقه که محلی‌ها به آن اِلاشت هم می‌گویند در زبان مازندرانی به معنی آشیانه عقاب است. وجه تسمیه این اسم به خاطر عقاب‌های زیاد اینجاست که در کوه‌های بلندش آشیانه دارند.

چرا باید اینجا را ببینیم؟

ارتفاعات آلاشت

این منطقه جزو رویایی‌ترین جاهای ایران است که تا چشم کار می‌کند، سرسبزی و مه است، طوری که آدم باورش نمی‌شود آنهمه قشنگی یکجا جمع شده باشد. روستای آلاشت یکجور قشنگ است و ارتفاعاتش جور دیگر. شما در روستا در کوچه‌های تنگ و باریک و سنگفرش که خانه‌های خشتی و شیروانی‌های چوبی دارند، قدم می‌زنید و از آنهمه قشنگی و چیزهای جدید و بکر کیف می‌کنید. درختان سیب و آلو و گیلاس جزو جدایی‌ناپذیر طبیعت آلاشتند و از روستا که راه ارتفاعات را در پیش بگیرید ابرها مدام شما را دربرمی‌گیرند و تصویر چوپانانی که دام‌هایشان را برای چرا آورده‌اند، ترس دیوانه شدن از آنهمه قشنگی را به جانتان می‌اندازد.

در ورودی آلاشت مازندارن یک دوراهی هست که یکی ازآنها به امام‌زاده حسن یا به قول محلی‌ها سرکوه می‌رسد و دیگری به داخل شهر و روستاهای سوادرودبارو هلی چال و چرات و …… جاده سرکوه، جاده‌ای جنگلی‌ست که هرچه بالاتر می‌روید قشنگی‌اش هم بیشتر می‌شود. این منطقه به پارک جنگلی هم معروف است و به دلیل بکر بودنش گردشگران، حداقل یک روز را آنجا می‌مانند.

طبیعت سرسبز آلاشت

اما در روستا. محله تاریخی آلاشت که محلی‌ها به آن پاهلونی خیل یا پهلوان خیل می‌گویند همان جایی‌ست که خانه پدر رضا شاه در آن واقع شده. رضا شاه در این خانه به دنیا آمد و حالا پس از گذشت سالها به موزه مردم شناسی آلاشت تبدیل شده و در چند سال اخیر همواره خطر تخریبش وجود داشته.

مسجد جامع آلاشت، مقبره دختر پاک که زنان می‌توانند از آن دیدن کنند و خانه صنایع دستی از جاهایی‌ست که حتما به آن باید سر بزنید. چادرشب و جوراب های بافته از جمله مهمترین سوغاتی‌های اینجاست.

آلاشت مازندران  را به رصدخانه‌اش هم می‌شناسند. بعد از آخرین خیابان بلند آلاشت که به مسجد امام‌ حسین (ع) ختم می‌شود، پلکانی طولانی را که بروید  به رصدخانه کوچکی می‌رسید که سه طرفش پرتگاه و یک طرفش کوه است. این رصدخانه تنها رصدخانه شمال ایران محسوب می‌شود که به رصدخانه آیت الله مازندرانی هم معروف است. در این رصدخانه دو تلسکوب قوی قرار گرفته که می‌شود با آنها آسمان گاه پرستاره روستا را دید.

محله کاربارتپه، محله سرزنده آلاشت است. شب‌ها آلاشتی‌ها در این محله جمع می‌شوند و گرم صحبت می‌شوند.

رصدخانه آلاشت

بیشتر بخوانید: فیلبند بام شرقی مازندران کجاست؟

بهترین فصل سفر

از آنجایی که این منطقه، منطقه‌ای کوهستانی‌ست، بهترین فصل سفر به آن تابستان و به خصوص مردادماه است که شاه توت‌ها هم رسیده‌اند. اگرچه در اوایل پاییز هم اگر سرمای هوا را به جان بخرید می‌شود به آن رفت.

وسایل مورد نیاز برای سفر

بستگی به این دارد که کجا را برای ماندن انتخاب کنید، اما به هرحال لباس گرم همراه داشته باشید که شب‌های اینجا سرد است. اگر می‌خواهید در ارتفاعات بمانید وسایل مورد نیاز کمپ کردن همراه داشته باشید. کفش کوهنوری، چادر مسافرتی، وسایل روشن کردن آتش، کیسه خواب و زیرانداز از ملزومات سفر است. خریدتان را میتوانید از روستا انجام دهید.

کجا اقامت کنیم؟

اقامت در آلاشت

روی اجاره خانه‌های روستایی، ویلا و همچنین سوئیت‌های شهرداری میتوان حساب کرد. اگر در روستا بمانید شانس خوردن غذاهای محلی را هم دارید. می‌توانید سبزی پلو، کته پلا(پلو) و خورش آلو بخورید و صبح‌ها پنر خیکی. این پنیر را از مخلوط شیر بز و گوسفند درست می‌کنند و دلیل نامگذاریش هم این است که پنیر نیمه‌خشک را در خیک پوست بز می‌ریزند و سر آن را می‌بندند، بعد همه سوراخ‌های هواکش خیک را می‌بندند تا پنیر به عمل بیاید.

با جاذبه های گردشگری مازندران به تفیکیک شهرستان آشنا شوید. 

جاذبه‌های نزدیک

دریاچه لفور

آبشار چرات و پل ورسک در مسیر رسیدن به آلاشت است. چرات روستایی‌ست در ۲۲ کیلومتری آلاشت و غرب شهر پل سفید واقع شده است. این روستا دارای حمامی ۲۰۰ ساله و آبشار و غار است که به سرخ غار معروف است.

همچنین در ۸۷ کیلومتری آلاشت یکی از زیباترین دریاچه‌های ایران یعنی لفور قرار گرفته، دریاچه‌ای که بین درختان جنگلی محسور شده و تصویر مه گرفته و اسب‌هایی که در حاشیه‌اش در حال چرا هستند آن را به صورت تابلوی نقاشی درآورده. در پشت سد البرز و دریاچه لفور، با طی ۲۳ کیلومتر جاده خاکی و جنگلی به آبشار گزو می‌رسید.

مسیر دسترسی

در جاده فیروزکوه بعد از شهر پل سفید به دو راهی آلاشت می‌رسید که در سمت چپ جاده قرار دارد. از این دو راهی تا خود آلاشت حدود ۳۷ کیلومتر را باید در جاده فرعی و پیچ و خم‌هایش برانید تا بعد از ۴۵ دقیقه به آلاشت برسید. از تهران تا این منطقه حدود ۴ ساعت راه است.

 

دسته:جاذبه

مطالب مرتبط :

پل ورسک

با پل ورسک بیشتر آشنا شوید

۱ خرداد ۱۳۹۷

نظری ثبت نشده

ارسال پاسخ